FIC[KHR]:WHY? (B*M)

posted on 15 Jan 2009 02:10 by shikity  in Fiction

shiki Present: Why?

วันนีมากับคู่แปลกค่ะ..5555+

 หายกนะค่ะคู่นี้..แต่นู๋ชอบนี่ค่ะ..อิอิ

-------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

วันนั้นเจ้าชายยังจำได้ดี เจ้าเด็กทารกที่เคยตัวเล็กน่ารักนั้น เดินมาหาเจ้าชายแล้วพูดด้วยเสียงเรียบเฉย

 

'เบล...ฉันอาจจะต้องไปแล้วละ...'

 

'มาม่อนมีธุระหรอ?จะกลับมาเมื่อไหร่ละ?'

 

'อาจจะไม่ได้...กลับมาแล้วละ...ฉันต้องเดินทางไปที่ๆไกลมากๆ'

 

'ที่ๆไกลมากๆ?ไปทำไม?เจ้าชายไปด้วยได้ไหม?'

 

'ไม่ได้หรอก...ค่าเดินทางมันแพงเอาเรื่องอยู่นะ เบล'

 

'มาม่อนขี้ตืด..ชิชิชิชิ~'

 

ตอนนั้นน่าแปลกที่เจ้าเด็กนั้นกลับเงยหน้าขึ้น สีหน้าอ่อนแอที่แสนหน้ารังเกียจนั้นทำให้เจ้าชายไม่ชอบใจเลย

ริมฝีปากนั้นกระตุกยิ้ม รอยยิ้มที่เจ้าชายไม่ชอบ ทำไมมาม่อนต้องทำตัวน่ารังเกียจเหมือนแมลงสาบด้วย?

 

วันนั้นเจ้าชายไม่ได้พูดอะไรอีกเพราะมาม่อนมาทำให้ให้เจ้าชายอารมย์เสีย หน้าตาแบบนั้น น่ารังเกียจที่สุด อ่อนแอ อ่อนแอ มาม่อนอ่อนแอ ชิชิชิชิ~~

 

'มาม่อนตายแล้ว...ถูกฆ่าโดยมิลฟีโอเล่พร้อมอัลดกบาเล่โนอีก 7 ตัว รีบอร์น กับ โคโลเนโล่ก็ด้วย'

คำพูดของบอสทำให้เจ้าชายแปลกใจ มุขตลกหรอ บอสอาจจะพึ่งคิดมุขใหม่ขึ้นมาก็ได้ แล้วทำไมทุกคนถึงทำหน้าตกใจ มันต้องเป็นเรื่องโกหกอยู่แล้ว มาม่อนน่ะไม่ตายหรอก...มาม่อนไม่มีทางตาย..

 

'..บอสโกหกเจ้าชายใช่ไหมละ~ชิชิชิชิ...เนอะสคอลโล่?ลูซซิเลีย?เลวี่?'

ทุกคนเงียบกันทำไม? ทำไมทุกคนถึงทำหน้าแบบนั้น?...เจ้าชายไม่เข้าใจ..ลูซซิเลียเอามือมาวางไว้ที่ไหลของเจ้าชายเบาๆ สคอลโล่มองมาที่เจ้าชายด้วยสายตายแบบเดียวกับมาม่อนไม่มีผิด ทำไมมองแบบนั้น ทำไมทุกคนทำเหมือนเชื่อว่ามาม่อนตายแล้ว

 

'เจ้านั้นตายแล้ว...เบล...ยอมรับความจริงซะ'

ทำไมสคอลโล่พูดแบบนั้น ลูซซิเลียร้องไห้ทำไม ทำไมละ...ทำไม?

 

'ศพของเจ้านั้น...อยู่ห้องพยาบาล..ถ้าแกไม่เชื่อก็ตามใจ'

 

บอสพูดเพียงแค่นั้น เจ้าชายไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกแปลกๆ พอรู้ตัวอีกทีเจ้าชายก็มายืนอยู่หน้าเตียงที่มีร่างๆหนึ่งนอนอยู่ซะแล้ว กลิ่นเลือดที่เจ้าชายชอบ กลิ่นที่ทำให้เลือดเชื้อพระวงค์ของเจ้าชายตื้นเต้น เลือดของมาม่อน

 

ใบหน้าที่ได้เห็นแบบชัดถนัดตาเพราะไม่มีผ้ามาบังปิดไว้ ผิวที่ซีดเกินไป ซีดเหมือนศพ ทำไมเจ้าชายรู้สึกหงุดหงิด?

 

“ชิชิชิชิชิชิ...มัวนอนอะไรอยู่มาม่อน..ทุกคนบอกว่ามาม่อนตายกันหมดแล้วนะ..ตื่นซิ”

เจ้าชายเรียกคนที่หลับอยู่ มือเอื้อมไปสัมผัสแขนของอัลโกบาเล่โน สายหมอกแห่งวาเรีย มือของเด็กที่เคยเล็กนิดเดียว บัดนี้ขยายขึ้นเพราะผ่านมาหลายปี ความอบอุ่นจากฝ่ามือนั้นที่เคยสัมผัสได้ตอนนี้กลับเย็นชืดไม่ต่างจากศพของพวกแมลงสาบไร้ค่า

 

“ทำไมไม่ตื่นละ..มาม่อนตื่นง่ายไม่ใช่หรอ..ตัวเย็นขนาดนี้ไม่สบายหรอ?”

ไม่มีเสียงตอบกลับมาให้เจ้าชายได้ยินเลย ความหงุดหงิดไม่สบอารมย์ทำให้เจ้าชายปักมีดลงบนต้นแขนเล็ก แทนที่เลือดจะไหลทะลัก กลับกลายเป็นเลือดเพียงน้อยนิดไหลออกมา ความเย็นของร่ากายทำให้เลือดแข็งตัว สิ่งที่เจ้าชายคิดออกอย่างเดียวก็คือ..

 

 

มาม่อนตายแล้ว

 

 

รอยยิ้มที่ยิ้มประจำตอนนี้กลับยิ้มไม่ออก มีดยังคงปกอยู่ที่ไหลของร่างเล็ก ภาพลวงตา? มาม่อนคือผู้พิทักษ์สายหมอกแห่งวาเรีย แค่สร้างภาพล่วงตาทำได้ง่ายๆอยู่แล้ว...

นี้คือภาพลวงตา...ที่ไม่ต่างจากฝันร้ายที่มีร่างของ ราจิล โชคเลือดสักนิด

 

“แกล้งกันใช่ไหมมาม่อน!!ซอนอยู่ไหนน่ะ!เจ้าชายไม่อยากเล่นซ้อนหาตอนนี้นะ!!”

เจ้าชายตะโกน...ใช่ตอนนั้นเจ้าชายตะโกนโวยวายอย่างหัวเสีย ทำลายข้าวของมากมายไม่เว้นแม้แต่เฉือดคนที่ขว้างทาง สคอลโล่วิ่งเข้ามาห้ามเจ้าชาย...ห้ามเจ้าชายทำไม มาม่อนแกล้งเจ้าชายอยู่นะ

 

เพียะ!!

 

“เลิกบ้าสักทีเบล!!มาม่อนมันตายแล้ว!!”

บอสตีเจ้าชายทำไมละ...

 

“ไม่เชื่อ..มาม่อนยังไม่ตาย..บอสโกหก”

 

“ฉันบอกให้แกเลิกบ้าสักที!!แหกตาดูสะบ้างตัวซีดแข็งเย็นชืด เลือดแข็งตัว ไม่หายใจ จังหวะการเต้นของหัวใจก็หยุดไปแล้วยอมรับซะว่าไอ้เจ้านั้นมันไม่อยู่แล้ว!!”

บอสตวาดเจ้าชายเสียงดัง จะให้เจ้าชายยอมรับว่ามาม่อนตายหรอ จะให้เจ้าชายเชื่ออย่างนั้นใช่ไหม

 

เจ้าชายไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร ร่างกายที่หนักอึ้งเดินมาอยู่ที่จุดเดิมอีกครั้ง “ศพ” ของมาม่อนยังคงนอนอยู่ที่เดิม

เจ้าชายนั่งลงที่ข้างเตียง ทำไมตอนนี้มันปวดตาจังนะ? มือที่มีกลิ่นคราวเลือดเอื้อมแตะสัมผัสที่ขอบตา หยดน้ำบางอย่างที่เจ้าชายไม่เคยรู้จักไหลออกจากตาของเจ้าชาย

นี่ละมั้งที่เรียกว่าน้ำตา...เจ้าชายร้องไห้?

 

“ชิชิชิชิชิชิ~~มาม่อนขี้โกงไปเที่ยวคนเดียวแล้วไม่กลับมาแบบนี้เจ้าชายไม่ให้อภัยแน่”

 

...........”

 

“กลับมาขอโทษเจ้าชายนะ...ตื่นขึ้นมาขอโทษเจ้าชาย...มาม่อน...”

 

..........”

ไม่มีเสียงตอบกลับมา...ไม่มีอะไรเลย...

 

เจ้าชายไม่ให้อภัย....

 

ไม่ให้อภัย...

 

จะไม่ให้อภัยเด็ดขาด....

 

มาม่อน...

 

END.

 

 

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

...เศร้า

#1 By Joey_kung on 2009-01-15 15:25

โธ่....มาม่อน

เศร้าอ๊ะ สงสารเบล....แต่ก็ชอบแฮะ(โดนโยนออกนอกกระทู้)

ส่วนตัวก็เชียร์คู่นี้เหมือนกันแฮะ...

#2 By ซี.ซี. (124.120.206.83) on 2009-01-26 21:23

...โดนค่ะ โดนมาก \\TT[]TT// โฮ~~~~
ชอบคู่นี้ค่ะ ม่อนน่าร๊ากกกกก

ชอบอ่านฟิคที่จบแบบนี้แฮะ ชักจะกลัวตัวเองแล้วสิ=[]=
สั้นๆแต่สนุกมากค่า>w<b
เศร้า อ้างงงง เบลลลลล มาม่อนนน ม่ายยยย

#4 By MoOk_KuNg_Zaa on 2009-03-06 23:55

กิสส ชอบคู่นี้ท่ามีเอามาแบ่งปันกันอีกน้า

#5 By yuyu on 2009-05-05 11:47

แอบสะใจเล้กน้อย

#6 By F o ✖ G l o v € on 2009-05-29 22:16

TTTOTTT
แง้
มาม่อนจัง
น่าสงสารอ่า

#7 By oil (61.19.238.78) on 2009-08-13 12:18

ซึม
มาม่อนไม่น่าตายเลยอ่ะ T^T

#8 By Mina on 2009-12-13 20:11

เเง เเง เเง เส้าจาย (ไม่เป้นไรเราต้องสู้ชีวิตนะRoSe )

#9 By RoSe 22 5/11 22000 (118.172.254.59) on 2010-01-24 17:21

เเง เเง เเง เส้าจาย (ไม่เป้นไรเราต้องสู้ชีวิตนะRoSe )

#10 By RoSe 22 5/11 22000 (118.172.254.59) on 2010-01-24 17:21

เศร้า + สนุก...

ฮือ

#11 By Belphegor on 2010-03-09 15:56